Najpierw sprawdź, czym są Incoterms®.
Czego reguły dotyczą, czego nie regulują i dlaczego dokładnie nazwane miejsce jest ważniejsze niż sam trzyliterowy skrót.
ICC mówi jedno. Rynek kontenerowy często robi swoje.
Zobacz, dlaczego FOB, CIF i EXW nadal dominują w ofertach oraz gdzie praktyka rozmija się z rzeczywistym momentem przekazania kontenera.
Dla każdego rodzaju transportu
Morze, kolej, droga, lotnictwo albo przewóz multimodalny. Te reguły nie wymagają, aby punktem odniesienia była burta statku.
Sprzedawca praktycznie kończy obowiązki w momencie udostępnienia towaru.
Jedna z najpraktyczniejszych reguł dla standardowego procesu kontenerowego.
Sprzedawca płaci dalej, ale ryzyko przechodzi znacznie wcześniej.
CPT z dodatkowym obowiązkiem zapewnienia szerokiego ubezpieczenia.
Sprzedawca odpowiada za transport niemal do samego końca.
Jedyna reguła, w której sprzedawca odpowiada także za rozładunek.
Najszerszy zakres obowiązków sprzedawcy, również przy imporcie.
Tylko transport morski i śródlądowy
Punktem odniesienia staje się statek, nabrzeże lub port. W przewozach kontenerowych trzeba sprawdzić, czy reguła odpowiada faktycznemu sposobowi przekazania towaru.
Ryzyko przechodzi na nabrzeżu, zanim towar znajdzie się na statku.
Przy kontenerach punkt przekazania terminalowi zwykle następuje wcześniej niż dostawa na pokład.
Sprzedawca płaci fracht, ale ryzyko przechodzi już w porcie załadunku.
CFR z obowiązkową polisą, lecz o słabszym minimum niż w CIP.
FOB, CFR i CIF nie są automatycznym wyborem dla kontenerów
W typowym procesie sprzedawca przekazuje kontener terminalowi wcześniej, niż towar znajdzie się na pokładzie statku. Dlatego w wielu transakcjach FCA, CPT albo CIP lepiej opisują rzeczywisty moment przekazania przewoźnikowi.
Nie wybieraj reguły po jednej literze w ofercie.
Reguła powinna pasować do miejsca przekazania towaru, sposobu transportu, odprawy i realnej kontroli nad przewozem. W przeciwnym razie kontrakt wygląda dobrze tylko do pierwszego problemu.